مستی غزل در هیچ شرابی نیست با غزل مست میشوم مستی که هست میشوم مستی که نیست میشوم
در بند دلی سوخته و تیره و تارم

غمگین تر از آهنگ غم آلود سه تارم

پژمرده ازین سردی دلگیر زمستان

عمریست که در حسرت یک لحظه بهارم

صیاد دلم بودی و من چشم به راهم

شاید که شبی باز بیایی به شکارم

اما سخن از درد روا نیست عزیزم

وقتی که تو باشی همه دار و ندارم

اندوه من اینست که در دفتر شعرم

یک بیت به زیبایی چشم تو ندارم

 

هاتف کلانتری (رهگذر)

دوشنبه هشتم اردیبهشت 1393 16:21 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


اگر آدمای اینجا

رنگ سبزو دوس ندارن

اگه مثل آب خوردن

رو دلاشون پا میزارن

در عوض تو دنیای ما

دلا هست قد یه دریا

رنگ ما رنگ بهاره

رنگ آزادی رویا

توی این دوره زمونه

اینو یادتون بمونه

نزارین که یک دیوونه

براتون قصه بخونه

نکنه که نا امید شین

زندگی همش امیده

بعد هر شب سیاهی

یه طلوعه یه سپیده

چهارشنبه ششم فروردین 1393 14:40 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


مادرم رفت خدا پشت و پناهش بادا

اشک بر گونه و این دیده به راهش بادا

کارمان گریه شد و دیده ما تا به ابد

همه شب منتظر لطف نگاهش بادا

سه شنبه بیست و ششم آذر 1392 11:58 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


در تب عشق تو غزل ساختم   

واژه ی شیرین چو مثل ساختم

بهر درآوردن یک قافیه

یک شبه کندوی عسل ساختم

تا برسانم به تو پیغام دل 

هی دکل از پشت دکل ساختم

از شب تاریک نترسیدم و        

 خانه دل روی گسل ساختم

وای خدایا که درین نیمه شب    

باز برای تو غزل ساختم

 

هاتف کلانتری(رهگذر) نیمه شب ۱۱ آبان  ۹۲

سه شنبه چهاردهم آبان 1392 14:14 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


خسته اما از غزل لبريز و سرشارم هنوز

ساده مي گويم ترا من دوست مي دارم هنوز

 

لحظه هايي خوش كنار نغمه هاي ساز تو

عاشق و دلبسته آن كهنه گيتارم هنوز

 

واژه هايم زخمي و اين دردها شايد كه نه

بي گمان از اين جدايي سخت بيزارم هنوز

 

رفته بودم تا فراموشت كنم اما نشد

با همان لبخند زيبايت گرفتارم هنوز

 

عشق بازيهاي خود را تازه كن زيرا كه من

خاطرات كهنه ام را دوست مي دارم هنوز

 

 

شنبه بیست و سوم شهریور 1392 15:46 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


ذهن آشفته پروانه در آغوش نسیم

رقص یک شب پره در مکر چراغ

شهوت پیچک همسایه به عریانی نور

خواب بی دغدغه گربه در ان بستر نرم

پیرزن بود و قدمهای پریشان عصا

سجده خرس به درگاه عسل

سفر دانه انگور به مرداب دهان

بستن تاب به یک خاطره در باغی دور

بوسه می زد به لب نطفه درد

فصل نوشیدن فنجان غزل

فصل تابیدن یک برگ به بی تابی حوض

روز در آینه شب خوابید

محو گردید صدا در تب پندار سکوت

ترس در خانه او پیدا شد

رد یک شایعه در وسعت برف

حسرت تلخ کبوتر به تماشای گیاه

رنگ می رفت به تاراج زمستانی سرد

مرگ در بستر تنهایی او می خندید


هاتف کلانتری (رهگذر)

دوشنبه بیست و چهارم تیر 1392 20:32 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


اين هم چند تا عكس از دخترم بهار





دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1392 19:33 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


من اسیرم ، من اسیر چشم بیماری که نیست


در پی آن خاطرات مانده از یاری که نیست


تک درختی بود و من بودم و او در حال رقص


در کنار خانه و باغ و چمنزاری که نیست


خوب مي دانم که او دیگر نمی آید ولی


این دل دیوانه را گوش خریداری که نیست


می کشم در دفتر نقاشیم این عشق را


با نماد و تابع و رسم و نموداری که نیست


بی خیال آنچه گفتم ، من به شوق کودکی


در خیالم می روم پای سپیداری که نیست



هاتف کلانتری ( رهگذر)


چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392 15:54 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


شوق دیدار تو دارم و خودت میدانی


وقت آنست رها گردم ازین حیرانی


همدمم اشک شد و طعنه زدی باز به من


گریه کن هر چه دلت خواست ولی پنهانی


بی وفا با  دل دیوانه من باز بگو


سهم من چیست فقط خاطره ای بارانی


گرچه ویران شده این دل زغم دوری تو


لحظه ای گام بنه بر سر این ویرانی


پشت یک پنجره از خاطره هامان رفتی


بر سرت کن تو همان چارقد لبنانی


هاتف کلانتری(رهگذر)


 با درود فراوان بر حسنا محمدزاده شاعر اهل کاشان که غزل بالا تضمینی از غزل زیبای ایشان هست.

دوشنبه سی ام بهمن 1391 17:35 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


دنیای  من کوچک است و دردهایم بزرگ


کوچک بمانم


یا بزرگ شوم

.

..

...

نمی دانم

------------------------------------

شب بود و دلم تنگ


جیرجیرک همسایه چشم گذاشت


مهتاب پشت ابرها پنهان شد


باران بارید


ابرها رفتند


مهتاب پیدا شد


ولی جیرجیرک همسایه دیگر زنده نبود


باز هم شب بود


باز هم دلم تنگ


 

 





سه شنبه بیست و ششم دی 1391 10:27 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


این شعر تنها پاسخی برای بعضی از دوستان پست مدرن است که به خود اجازه توهین به بزرگانی  مانند فردوسی بزرگ و حافظ را داده اند وگرنه   غزل پست مدرن برای بنده حقیر قابل احترام بوده و اشعار این عزیزان  از جمله جناب موسوی  و خانم اختصاری و دیگران را خوانده و بعضا دوست هم داشته ام

شب شعری برپا شد

شب شعر غزل پست مدرن

عده ای شاعر

دور هم جمع شدند

عده ای هم حاضر

تا کنند گرم دل آنها را

اولین شاعر

گاو همسایه ماست

گاو همسایه ما

پیشه اش شاعریست

گاهگاهی غزلی می گوید

غزلی پست مدرن

تا به آواز الاغی که صدایش خوب است

دل تنهایی تان تازه شود

اگرم تازه نشد

به جهنم

به درک

لحظه ای چند گذشت

گاو همسایه ما آمد و گفت :

مااااااااااااا  ، ماااااااااا

جمع حضار به وجد آمده گفتند :

به به ، به به

عجب گاوی

چه دمی چه سری عجب پایی

بعد او گربه آن دختر لوس محل

با دو صد عشوه و ناز

آمد و گفت :

میو ... ،میو ...

و به همراه میو

یک عدد قر به کمر داد به وزن فعلات

بعد او چون که خروس آمد و شعرش را خواند

جمع حضار به وجد آمده بودند به طرز خفنی

وجد وجد

هو هو

وجد وجد

هو هو

آن شب شعر گذشت

و من از آن فهمیدم

که برای اینها

هنر شعر ندارد ارزش

 

هاتف کلانتری (رهگذر)

جمعه بیست و چهارم آذر 1391 21:48 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


من به یک کوه پر از درد شباهت دارم

از دل خسته خود قصد عیادت دارم

بر لبم مهر سکوت است ولی در دل خویش

من  ازین غصه و این درد روایت دارم

هر دم از خانه من بوی غزل می آید

بسکه از ماه رخت شرح و حکایت دارم

مدتی هست که ما فاصله داریم ز هم

من ازین فاصله ها سخت شکایت دارم

بین ما پر شده از قصه تکراری غم

من به یک بوسه ولبخند قناعت دارم

بعد یک عمر پریشانی دل فهمیدم

من به چشمان سیاه تو ارادت دارم

سوختم از غم بی مهریت اما چه کنم

من به  مهمانی چشمان تو عادت دارم

 

هاتف کلانتری (رهگذر)

آبان ۱۳۹۱


برچسبـهـ ـا : شعر
سه شنبه شانزدهم آبان 1391 16:15 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


عمریست خبر از دل مهتاب نداریم

از اشک دگر غصه سیلاب نداریم

ماهی صفت از خانه شاهانه گذشتیم

شوری به سر از دیدن مرداب نداریم

آنگونه که زد زخم به ما گردش این چرخ

ترسی دگر از ماتم سهراب نداریم

دل خون شده از یاوگی یاوه سرایان

دیگر به سخن گوهر نایاب نداریم

آتش زده بر جان غزلی تازه بگویید

در سینه دگر ما دل بی تاب نداریم

 میخانه بسازید درین شهر فراوان

ما می زدگان طاقت محراب نداریم

هاتف کلانتری ( رهگذر)

اردیبهشت ۹۰

پنجشنبه بیستم مهر 1391 10:16 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


رفته بودم بر در ميخانه اي     

در هواي  باده و پيمانه اي

ساقيش ديدم همي مست و خراب

پيش رويش خالي از جام شراب

گفتمش  ساقي   چرا  ديوانگي

بي مي ناب از چه رو مستانگي

جامي از مي در كنارت چون كه نيست

اين همه ديوانگي از بهر چيست

گفت باده گر چه حيرانم كند

هر غزل مستي دو چندانم كند

شكر ايزد خالق بالا و پست

با غزل مستم همان مستي كه هست

گر چه گويي مستي ام ديوانگيست

با غزل مستي كنم مستي كه نيست

همچو ابري چون گريزد او ز باد

درد هجران  با  غزل  بردم ز ياد

گشته اينك لحظه هايم شاد شاد

دوري از اين حال خوش بر من مباد


هاتف كلانتري(رهگذر)1389

چهارشنبه دوازدهم مهر 1391 15:33 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


بوته خار و درخت

به تماشای خدا مشغولند

شور میبخشد

پر پروانه به دلتنگی باد

نور در خواب فضا میپیچد

صبح می شوید رخ خود را در آب

در خیابان پر از خلوت شهر

شور و حال دگری بود انگار

فکر هر تاجرکی

پر زافسانه نیرنگ و ریا

مرد عطار چه ارزان می داد

عطر خود را به تن دختر بی جامه شب

من به او گفتم

ظرفی از عطر خدا میخواهم

نقش لبخند به لبهای زن فاحشه شهر نشست

مردمان خندیدند

دور گشتم من از آن مردم دیوانه مست

ته آن کوچه بیراهه دور

بانگ آواز خدا می آمد

شاعری را دیدم

که در آن تاریکی

به خدا گفت

سلام

 

 هاتف کلانتری(رهگذر)   ۱۳۹۰

 

چهارشنبه پنجم مهر 1391 17:46 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


یاد دارم که شبی همدم پروانه شدم

فارغ از زمزمه مطرب و میخانه شدم

همچو پروانه پریشان شدم و خانه خراب

او چو ما گشته غزل خوان و پی باده ناب

پیر میخانه بگفتا که غمت از سر چیست

گفتمش قصه ما و دل پروانه یکیست

هر دو برکوی نگاری نظر انداخته ایم

هر دومان کرده وفا و به جفا ساخته ایم

شمع بی مهر و محبت دل پروانه شکست

یار دیوانه ما رشته پیمان بگسست

دل ز بی مهری یاران شده بیمار و پریش

غیر پروانه کسی نیست که گویم غم خویش

خرده بر رهگذر عاشق و دیوانه مگیر

سالیان است که او گشته پریشان و اسیر

حافظ ار پیر شد و رفت زمیخانه برون

ما جوانیم و رویم از در این خانه برون

 

                                                               هاتف کلانتری (رهگذر)

                                                                         آبان ۸۹

یکشنبه بیست و دوم مرداد 1391 16:29 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


در چشم سیاهت غزلی ناب نهفته         

 در ناز نگاهت رخ مهتاب نهفته

در مسجد رویت که پر از نقش و نگار است 

صد راز در آن گوشه محراب نهفته

آنقدر پریشان مکن آن زلف سیاهت   

 بس فتنه در آن رشته پرتاب نهفته

خواهم که بگیرم زلبت بوسه که در آن

 قند و شکری نوبر و نایاب نهفته

هر کس که بر آن چهره ماهت نظر انداخت 

در سینه او یک دل بی تاب نهفته

شادیم اگر شور غزل در سر ما نیست

 در چشم سیاهت غزلی ناب نهفته

                                 

                                                            هاتف کلانتری(رهگذر)

                                                                     ۱۵/۵/۹۱

یکشنبه پانزدهم مرداد 1391 10:38 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


دیگر سخن مگو ‌ از باده و شراب                   میخانه تو باد ویرانه و خراب

در آشیان من جز غم ندیده کس                   از رهگذر مجو یک عشق بی حساب

نامهربانیت ای بی وفای من                         آتش به دل زند بر دیدگانم آب

تا کی کنی جفا در کوی عاشقان                  دیگر مرا مده اینگونه ام عذاب

من مست و سرخوشم از جام دیگری             دلخوش مکن مرا با وعده سراب

جامی دگر بنوش با دلبری دگر                      من راه خود روم بی رنگ و بی نقاب

 

                                                                                                 هاتف کلانتری (رهگذر)

                                                                                                          ۸/۹/۸۹

سه شنبه بیستم تیر 1391 20:21 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


ساز من با زندگی همساز نیست                    خسته دل را قدرت پرواز نیست

گل فراوان دیده ام اما چه سود                          بلبلان را نغمه و آواز نیست

گر خطایی کرده ام در راه عشق                        ماه من را دیده غماز نیست

چشم گرداندم تمام شهر را                              یک نشان زان دلبر طناز نیست

خسته ام دیگر من از دلدار خویش                      عشق ما را لحظه آغاز نیست

شاعری افسرده و خونین دلم                          ساز من با زندگی همساز نیست

                                                                

                                                                                               هاتف کلانتری(رهگذر)

                                                                                               بامداد ۳۰ اردیبهشت  ۹۱

سه شنبه سی ام خرداد 1391 10:48 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


به نام خداوندگار سپهر                        نویسم یکی نامه از روی مهر

ستایش کنم نام ایرانیان                      زکین من سخن گویم از تازیان

نبی و امامان گذاری کنار                      نماند عرب را به جز ننگ و عار

ولی خاک ایران پر از گوهر است             که ایرانی از تازیان برتر است

به قوم عرب من به جنگاوران                  ندیدم چو رستم یکی پهلوان

چو کوروش نباشد یکی پادشاه               به این تازیان با چنین فرو جاه

چو نوشیروان هم به عدل و به داد            ندیدم من و کس زمادر نزاد

که ایران سرای بزرگان بود                       سرای دلیران و شیران بود

سرای تهمتن برانداز دیو                         سرای نریمان و گودرز و گیو

اگر روزی آید که پروردگار                         به نیکی مرا داده پاداش کار

نخواهم زاو من بهشت برین                   زنم بوسه بر خاک ایران زمین

کنم جان خود را فدای وطن                     که بهتر زاین من ندارم سخن

کنون بشنوید از دل رهگذر                      شما دشمنان بد و خیره سر

به نیرنگ روباه و چنگال گرگ                   نبیند گزند این سرای بزرگ

 

                                                                                  هاتف کلانتری (رهگذر)

                                                                                         خرداد ۸۹

یکشنبه بیست و هشتم خرداد 1391 11:3 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


عشق آن نیست که یک بوسه به دلدار دهی

یا که جان بر سر هر شهره بازار دهی

عشق آن نیست که دل را به هوسرانی خویش

پیش هر زلف پریشان گه دیدار دهی

یا که در راه حقیقت بنهی گام و بعد

گوش بر نغمه افسانه یک خار دهی

عشق آنست که دل خسته و در اوج نیاز

دست در دست ضعیفان گرفتار دهی

رهگذر داند و گوید که درین کهنه سرا

عشق آنست که دل در ره دادار دهی

 هاتف  کلانتری ( رهگذر )       

اردیبهشت  ۹۰               

سه شنبه نهم خرداد 1391 10:40 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


این شهر چو ما عاشق و دیوانه ندارد

شمعیم ولی  حیف  که  پروانه  ندارد

فریاد  برآریم   همه   با    دل  خونین

ویران شود آن شهر  که میخانه  ندارد

هاتف کلانتری(رهگذر)

۲۷ فروردین ماه ۹۱

از ياد آوري دوستان عزيز سپاسگزارم واينكه اگر مصرع آخر كه متعلق به نجيب كاشاني مي باشد  را مشخص نكرده بودم يك اشتباه سهوي بوده و بس .

سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391 16:14 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


عمري گذشت و هنوزم به روزگار         

در حسرتم كه زمستان شود بهار

در كوچه هاي دلم كس قدم نزد

جز يك دهاتي و يك اسب بي سوار

حالم گرفته ازين لحظه هاي بد

دل در هواي كسي گشته بي قرار

پيچيده در شب بي انتهاي شهر

پژواك خنده غمگين يك قطار

گشتم مسافر آن شهر پر فريب

در آرزوي يكي قصر پرنگار

حالا ببين كه چه دارم به كوي عشق

قلبي شكسته و شايد طناب دار

 

                                                                هاتف كلانتري( رهگذر)

                                                               ۲۲ اسفند ۹۰

سه شنبه بیست و سوم اسفند 1390 15:51 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


کوبه ها در حسرت دیدار یک آشنا

درخت پیر حیاط آرزوی بازی با شکوفه ها را دارد

ظرف آجیل مادر بزرگ خوابهای کودکانه می بیند

ننه سرما

وقت رفتن شده

سفر بخیر

هاتف کلانتری(رهگذر)

اسفند ۸۹

دلم برای بهار تنگ شده بود این شعرمو گذاشتم

شنبه هشتم بهمن 1390 8:58 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


در بین خاطرات من ، انگار پرسه می زند

هر کس که هست هر شب و بسیار پرسه می زند

گفتم حصار می کشم ، اطراف باغ خاطرات

دیدم که پشت این همه دیوار پرسه می زند

گفتم که زخمه ای زنم بر جان نیمه جان او

دیدم خمیده قامت و بیمار پرسه می زند

گفتم به خود درنگ کن شاید غریبه نیست او

دیدم شبیه مونس و دلدار پرسه می زند

لبریز عشق گشتم و بغضم شکست و دیدم او

شیداتر از گذشته و هربار پرسه می زند

گفتم اگر رها شود از بند رهگذر شبی

در بین خاطرات تو یک بار پرسه می زند

هاتف کلانتری (رهگذر)

اردیبهشت    90

چهارشنبه چهاردهم دی 1390 15:45 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


خنده برج به پردازش یک خاطره در ذهن بشر

خانه خالی زدرخت

مرد مجنون به تماشای عروسک راضی

عشق در فرهنگ لغت بی معنیست

پشت این واژه نامفهوم

لیلی شهر فراخواند مرا

چشم او با دل افسرده من گفت سخن

"رهگذر"

شاعر آن  لحظه دور

جای مشتان گره خورده عشق

روی دیوار دلم آخر ماند

                                                                        هاتف کلانتری (رهگذر)

                                                                           ۱۳۹۰/۰۸/۲۶

 

شنبه بیست و هشتم آبان 1390 4:35 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


قطره ای هستم که می سوزم مرا دریا کنید

ناله هایم را شبیه ناله لیلا کنید

سخت مجنونم من و دیوانه و افسرده حال

کاش می شد این دلم را بیش ازین شیدا کنید

غرق در کابوسم اما کم نگردد از شما

گر محبت کرده من را غرق در رویا کنید

رهگذر تنها و بی کس مانده در شهری غریب

گاهگاهی یاد ازین آواره تنها کنید

گرچه دلهاتان سیاه از نامرادیها ولی

از شما خواهم کمی هم عشق را معنا کنید

مانده ام سر گشته در غوغای بی فردای خویش

همتی ، یاران ! مرا در خویشتن پیدا کنید

هاتف کلانتری(رهگذر )

زمستان ۸۹

شنبه بیست و سوم مهر 1390 13:32 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


شهر در حالت ابهام وجود

مرغ بی حنجره در حسرت آوای بهار

چشم در وسوسه مبهم یک خواب عمیق

رفت تا لحظه ادراک خیالی موهوم

رنگ در سینه پژمرده و بی روح زمان جاری گشت

نور هم قصه تنهایی یک پنجره را میفهمید

کوچه لبریز شد از نغمه رویایی سبز

نت موسیقی یک تازه خروس

خواب شیرین مرا بر هم زد

مرگ در حنجره مرغک بی حنجره آرام گرفت

مرغ بیچاره در آن لحظه آخر می گفت

اندکی صبر کن ای کودک آواره نور

صبح آزادی ما در راه است

 

هاتف کلانتری (رهگذر)

تاریخ سرایش(۲۸ شهریور ۹۰)

پنجشنبه بیست و یکم مهر 1390 9:43 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


انجمن يادداشت نو برگزار مي كند:
جمعه بازار كتاب در يزد با محوريت ادبيات(شعر-داستان-نقد) راه اندازي شد.
زمان افتتاح: جمعه 21/5/90 ساعت 9 صبح
مكان: يزد.ميدان ماركار.كوچه جنب بانك ملي. پلاك 33 . دفتر انجمن يادداشت نو
اين جمعه بازار در دو بخش ارائه مي شود:
بخش اول-فروش كتابهايي كه در كتاب فروشي هاي يزد كم تر موجود است، با تخفيف 5% .
بخش دوم- فروش و تعويض كتابهاي دست دوم.

سه شنبه نوزدهم مهر 1390 18:42 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


آشفته دلی همره طوفان خزانم           

 ديوانه بگشتم من و از عشق ندانم

در وادي عشاق مرا راه ندادند  

گويي كه دگر خارج ازين كون و مكانم

ديگر سخن از عشق مگو اي مه زيبا

بيهوده درين وادي و اين دير دوانم

خواهم كه روم از در اين خانه ويران

آنجا كه نيابي تو دگر نام و نشانم

با آينه گفتم سخني با دل خونين

من رهگذرم در پي تقدير روانم

                                                            هاتف كلانتري(رهگذر) 

                                                            تاريخ سرايش(12/7/89)

سه شنبه نوزدهم مهر 1390 18:29 |- هاتف کلانتری -|

_______________ ɪʼᆻ__ɩǫʂţ__ŵɪţʜǫǔţ __ȳǫǔ _________________


Aytem.ir